کنترل کیفیت روغن در زمان بهره برداری
کنترل کیفیت روغن در زمان بهره برداری
مصرف کنندگان روغن ترانس در کشورهای مختلف برای کنترل کیفیت و نگهداری روغن ترانس دستورالعمل های مخصوص به خود دارند و در این خصوص یک دستورالعمل عمومی از طرف (IEC- 422 ) نیز توصیه شده است . منظور کنترل کیفیت روغن ترانس در شرایط بهره برداری و تجزیه و تحلیل علل فساد آن اندازه گیری سالانه این مشخصات روغن بسیار مفید است :
استقامت دی الکتریک( IEC – 156 ) electric strength
اسیدیته روغن Neutralization Value (IEC – 296 )
ضریب تلفات عایقی Dielctric Dissipation Factor ( IEC – 250 )
کشش سطحی Interfactal tension( IEC -296 A )
مقدار گاز های حل شده در روغن Dissolved gas ( IEC -599 )
و در مقایسه با روغن نو علاوه بر این مقادیر ، رنگ و بوی روغن اطلاعات مفیدی در این زمینه می تواند بدست دهد .استقامت دی الکتریک روغن در زمان بهره برداری اهمیت فراوانی دارد و مقدار آن باید به طور منظم کنترل و ثبت شود . و در صورتی که مقدار آن کمتر از حد مجاز گردد روغن باید تحت عمل تصفیه فیزیکی قرار گیرد . تغییرات اسیدیته روغن در زمان بهره
برداری معمولا به عنوان معیاری جهت تعیین عمر مفید روغن تلقی می شود . و در بعضی موارد تغییرات آن به طور دقیق کنترل می شود .، افزایش ناگهانی ان معرف شرایط کار غیر عادی ترانسفورماتور می باشد .
حد مجاز اسیدیته برای سرویس روغن در ترانس در 0.5 mg KOH/g می باشد . ضریب تلفات عایقی و کشش سطحی روغن نیز جهت کنترل کیفیت روغن و تفسیر علل فساد آن به کار می روند ولی مقدار اسیدیته روغن معیار اصلی است .زیرا همانطوری که قبلا گفته شد اکسیداسیون روغن و حضور ترکیبات قطبی محلول در روغن موجب تشدید فسادروغن شده و بالاخره حالت تشکیل لجن در روغن به وجود می آید که در این صورت روغن باید تعویض یا احیا شود .
از مقدار گازهای محلول در روغن برای کنترل کیفیت و آنالیز آنها در تجزیه و تحلیل و بروز شرایط غیر عادی در کار ترانس های بزرگ استفاده می شود .